Pinksteren

Ik ben 32 jaar en afgelopen zondag vierde ik voor het eerst van mijn leven Pinksteren.

Ik ben geen nieuwe bekeerling. Ik ben geen lid van een obscure kerkgemeenschap waar Pinksteren verboden is. In tegendeel: op Pinksterzondag was ik standaard in de kerk te vinden (of, in mijn tienertijd, op een modderig veld bij Biddinghuizen). Ik heb zelfs belijdenis gedaan in een Pinksterviering.

Op een paar twijfelachtige diensten na (waar je Gods’ Geest echt alleen kon ontvangen door je armen in de lucht te steken/te huilen/te vallen), zaten de meeste van die vieringen prima in elkaar: een mooie preek over Geest en Vuur, gevolgd door liedjes over eenheid, liefde en alles daartussen in. De stropdas van de dominee was afgestemd op zijn pak. De band was afgestemd op elkaar. Alle klopte.

Dacht ik.

Lees verder

De weggeefwinkel

Als de deur opengaat, om tien uur ’s ochtends, staan er al mensen te wachten. Ze dringen zich naar binnen, op zoek naar vers spul. Ze kijken rond tussen de tweedehands kleren, snuffelen tussen de boeken en cd’s, kijken of er nog een vaas ligt, een mooi stuk gereedschap of kerstballen.

“Wat vragen jullie hiervoor?”, vraagt een Turkse man die een buitenband heeft opgevist.

“Niks, het is gratis.”

“Gratis, wat? Maar waar verdien je dan aan?”

“Nergens aan. We krijgen alles gratis en we geven het ook weer weg. Dit is een weggeefwinkel.”

Lees verder

Kamperen

Hoe vaak gebeurt het nou dat je fikkie staat te stoken met een moslim, of beachfrisbee speelt met een illegaal? Op de camping kan het allemaal. Bij kamperen denken we meestal aan een veldje vol blonde kindertjes, maar dat hangt natuurlijk helemaal af van wie je meeneemt. En dus bedachten we, samen met een ander echtpaar, dat het een keer leuk zou zijn om een paar vluchtelingen en buurtbewoners mee te nemen die zelf anders niet op vakantie zouden gaan. We boeken gewoon een plek en dan zien we wel wie er op komt dagen. Lees verder